ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ ... ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ... ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻢ ﺷﻮﻡ ... ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﯿﯿﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻭ ﺍﺷﮏ ﻧﺎﻣﺶ "ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﺖ " ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ... ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ " ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ" ﺗﻨﮓ ﻧﺸﻮﺩ ... ﺭﺍﺳﺘﯽ ... ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻦ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺧﻮﺏ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ... ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ... ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺏ ...

ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ..ﺑﻪ ﺭﻓﺘﻦ ...ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪﻥ ...ﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ِ ﮐﺴﯽ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻧﺪﺍﺷتنش ...ﺑﻪ ﻋﺸﻖ،ﺑﻪ ﺑﯽ ﻋﺸﻘﯽ ...ﺑﻪ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻦ ...ﺑﻪ ﺩﻝ ﮐﻨﺪﻥ ... ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺍﺭﺩ ...ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺵ ﺣﺘﯽ ...ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺮﺱ ...ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ...ﺑﻪ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻨﮓ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ...ﺑﻪ ﻗﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﭙﺪ ...ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ ...ﺧﻮﺏ ﯾﺎ ﺑﺪ ... ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ...